همانطور که پاي پياده، کوچه‌هاي بصره را در هواي گرم زير پا مي‌گذاشت، اضطرابي وجودش را مي‌فشرد. با نياز مبرمي به ديدن دوباره آن خانه، سرعتش را تند کرد. مدتي بود که سعي مي‌کرد خوابش را فراموش کند، اما هر دفعه دوباره به ذهنش هجوم آورده بود.
چند هفته پيش آن خواب عجيب را ديد. مردي در خواب به او گفت: رسول الله(صلي الله عليه و آله) به بصره آمده و در خانه‌اي اقامت کرده است. هنوز هم وقتي چشمانش را مي‌بست و به خوابش فکر مي‌کرد به نظرش مي‌رسيد که گرماي مبهمي را در وجودش احساس مي‌کند. همان گرمايي که در خواب موقع دويدن داشت، وقتي براي ديدن رسول الله مي‌رفت. بعد توي کوچه‌اي پهن ايستاد. وارد دومين خانه در سمت چپ کوچه شد. همان خانه‌اي که پنجره‌هايش درست رو به شرق باز مي‌شد. رسول الله را ديد که با يارانش نشسته بود و طبقي از خرما جلوي آنها روي زمين بود. رسول الله مقداري خرما برداشت و به ابن علوان داد. ابن علوان آنها را شمرد. هجده خرما بود.
وقتي از خواب بيدار شد، به خود لرزيد. براي لحظاتي در رختخواب نشست. بعد برخاست. وضو گرفت و نماز خواند. فردايش نتوانسته بود آرام بگيرد. توي کوچه‌هاي بصره راه افتاده بود. تنها راه چاره، گشتن بود. چيزي در وجودش ندا مي‌داد که آن خانه را پيدا خواهد کرد. آگاهي مبهمي بود که دليل منطقي هم نداشت.
اين کوچه بود؟ يا نه کوچه مقابلش؟ شايد هم ادامه مطلب...

نوشته شده توسط : خادم الرضا

نظرات ديگران [ نظر]